Hiszpania 2013 – sprawozdanie z wymiany doświadczeń: budownictwo

1 2

Budownictwo nie jest branżą rozwijającą się w Hiszpanii, a wręcz przeciwnie – firmy budowlane nie sprawiają wrażenia działających w branży, nie widać też większych placów budowy. Technologie i techniki budowlane nie różnią się istotnie od stosowanych w Polsce z wyjątkiem rozwiązań materiałowych i konstrukcyjnych determinowanych regionalnie i klimatycznie. Jakość i sprawność robót budowlanych jest przeciętna – również z wyjątkiem branż regionalnych, a szczególnie kamieniarstwa stojącego na wysokim poziomie i bardzo rozpowszechnionego ze względu na tradycję i dostępność surowca.

b1Można zaobserwować bardzo dobry poziom i powszechność prac konserwatorskich – widoczne jest wyraźne promowanie i wsparcie finansowe dla tej dziedziny. Podejmowane są interesujące działania w zakresie kształcenia wysoko kwalifikowanych fachowców w zakresie konserwacji zabytków. W oczy rzuca się powszechność zastosowania kamienia i szacunek dla tradycji regionalnej również w nowo wznoszonych obiektach.

W porównaniu z polską szkołą placówki hiszpańskie są bogatsze, lepiej wyposażone, bardziej ukierunkowane na nowoczesne technologie z wyraźnym odejściem od podstawowych kompetencji nie wspieranych technologicznie np. technologią cyfrową, co nie zawsze musi być dobre gdyż powoduje zawężenie rzeczywistych umiejętności. Odnosi się wrażenie, że szkoły budowlane nastawione są na kształcenie wykwalifikowanych projektantów, pracujących z profesjonalnym oprogramowaniem, i gdzieś tym wszystkim gubi się pojęcie pracownika od robót ręcznych. Okazuje się, że wykształcony pracownik budowlany nie musi znać podstaw sztuki budowlanej. Program nauczania w hiszpańskiej szkole budowlanej opiera się na systemie modułowym – w cyklu kształcenia mają zaprojektować cały budynek, zaliczając poszczególne etapy, od fundamentów aż po dach. Jest się czego uczyć od Hiszpanów w zakresie konserwacji zbytków, kamieniarstwa i utrzymania terenów zielonych, natomiast w zakresie budownictwa możemy Hiszpanom wiele pomóc.

b2Lokalne zabytki i zabudowa mogą okazać się dużą inspiracją dla nauczyciela przedmiotów budowlanych. Rozpoczęliśmy od zwiedzania Alhambry oraz Pałacu Nasrydów. Alhambra jest najlepiej zachowanym muzułmańskim pałacem w Europie.  Jest pałacem – ogrodem promieniującym niesamowitymi dekoracjami – gipsowe sztukaterie, spływające z sufitu rzeźbione stalaktyty czy malowany stiuk. Ściany zdobią barwne fajansowe płytki zwane azulejos, nad którymi aż do fryzów na belkach pod okapem, rozrastają się jak wzorzyste dywany sztukaterie skomponowane z geometrycznych lub roślinnych wzorów. W nieskończoność powtarzają się te same wzory gwiazd i arabesek.

Pałac Nasrydów to kolejne miejsce obrazujące przepych i bogactwo zdobień mauretańskiej architektury. Jest to letni pałac skupiony wokół dwóch dziedzińców ułożonych prostopadle względem siebie: Dziedzińca Mirtowego i Dziedzińca Lwów. Zaobserwowaliśmy tutaj umiejętność naturalnego łączenia architektury, zieleni i wody (liczne baseny, potoki w posadzkach wraz z misternymi stiukami i smukłymi kolumnami). Wszystko to buduje atmosferę refleksji i spokoju.

b3Czwartego dnia odwiedziliśmy Centro del Albayzin – Escuela Andaluza de Restauración. Jest to szkoła kształcąca przyszłych konserwatorów elementów architektury. Mogliśmy podziwiać tam odrestaurowane elementy architektury wnętrz wykonane techniką intarsji czy gipsowych ornamentów arabskich. Oprócz tego zostaliśmy zapoznani z funkcjonowaniem placówki i bieżącymi zmianami w kontekście reformy edukacyjnej  w Hiszpanii (m.in. przejściem szkoły z ministerstwa pracy do ministerstwa oświaty i konieczności dostosowania programów nauczania oraz certyfikatów potwierdzających kwalifikacje). Spotkanie to było okazją do zebrania informacji na temat nowego kierunku kształcenia – technika renowacji elementów architektury. Centrum posiada umowę z kurią na renowację pobliskiego kościoła.

Podczas zwiedzania zrobiliśmy szereg fotografii, które zamierzamy wykorzystać na lekcjach podstaw projektowania, budownictwa ogólnego czy planowanej innowacji pedagogicznej z zakresu architektury wnętrz. W ten sposób możemy pobudzić w uczniach wrażliwość estetyczną. Kontakt z największymi dziełami sztuki stanowi cenne źródło inspiracji w pracy dydaktycznej w ramach nauczania przedmiotów zawodowych.

Projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”.
Publikacja odzwierciedla jedynie stanowisko autora i Komisja Europejska ani Narodowa Agencja nie ponoszą odpowiedzialności za umieszczoną w niej zawartość merytoryczną oraz za sposób wykorzystania zawartych w niej informacji.